မိသားစုကို အေႏွာင္အဖြဲ႔အျဖစ္ မသတ္မွတ္ဘဲ ခ်စ္ခင္စရာ၊ တန္ဖိုးထားစရာအျဖစ္ စဥ္းစားပါ

တစ္ခါတုန္းက သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ဟာ စြန္လႊတ္ၾကတဲ႔ ပြဲေတာ္ကို သြားၾကပါသတဲ႔။

အေရာင္အေသြးစံုလင္စြာ ေလထဲမွာ လွပေနၾကတဲ႔ စြန္ေတြကို ၾကည္႔ျပီး ေကာင္ေလးက သူလည္း စြန္လႊတ္ခ်င္တယ္လို႔ သူ႔အေဖကို ပူဆာပါေလေရာ။ အေဖျဖစ္သူက သားကို စြန္နဲ႔ ရစ္ဘီး ဝယ္ေပးျပီး စြန္ေလးကို အျမင္႔ၾကီး ေရာက္ေအာင္ လႊတ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စြန္ေလးက အျမင္႔မွာ လွလွပပေလး ရွိေနတဲ႔အခ်ိန္မွာပဲ သားေလးက “အေဖ..တကယ္ဆို စြန္ေလးက ဒီထက္ ျမင္႔ျမင္႔ကို ပ်ံႏိုင္ေသးတာ။ စြန္ေလးကိုဒီထက္ျမင္႔ျမင္႔ မပ်ံႏိုင္ေအာင္ စြန္ၾကိဳးေတြက တားဆီးထားတာပဲ။ သား ဒီစြန္ၾကိဳးကို ျဖတ္လိုက္လို႔ရမလားလို႔” ေမးလိုက္ပါတယ္။

ဖခင္ျဖစ္သူကလည္း စြန္ၾကိဳးကို ျဖတ္ေပးလိုက္တာေပါ႔။ အခ်ိန္ခဏေလးမွာေတာ႔ စြန္ေလးက ပိုျမင္႔တဲ႔ အျမင္႔တစ္ခုဆီကို ေရာက္သြားေပမယ္႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေအာက္ကို ျပန္က်လာပါေတာ႔တယ္။ ကေလးက အဲ႔ဒါကို ၾကည္႔ျပီး အံ႔ၾသသြားပါေတာ႔တယ္။ စြန္ေလးက အျမင္႔ၾကီးကို ထပ္ပ်ံသြားရမယ္႔အစား ဘာလို႔ ဒီလို ျပန္ျပဳတ္က်လာရသလဲဆိုတာ သူစဥ္းစားမရျဖစ္သြားတာေပါ႔။ သူအေဖက ေကာင္ေလးကို အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။ အျမင္႔တခုကို ေရာက္လာျပီဆိုရင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႔ ၾကိဳးကို အေႏွာင္အတုပ္ တစ္ခု အေနနဲ႔ ျမင္လာျပီး ဒီၾကိဳးေၾကာင္႔သာ အေပၚကို ထပ္မေရာက္ႏိုင္တာလို႔ ျမင္လာၾကတယ္။

တကယ္ကေတာ႔ အခုလို ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႔ ၾကိဳးေၾကာင္႔သာ ေလအဟုန္ကို အံတုျပီး အျမင္႔မွာ ဆက္ရွိႏိုင္တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာျပလိုက္တာေပါ႔။ အခုလို စြန္ၾကိဳးကို ျဖတ္ခ်လိုက္တဲ႔အခါမွာေတာ႔ သူက ေလထဲမွာ ဆက္ျပီး တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ဆက္ရွိမေနႏိုင္ေတာ႔ဘဲ ျပဳတ္က်လာေတာ႔တာဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ေကာင္ေလး နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပလိုက္သတဲ႔။ ေကာင္ေလးကလည္း သူ႔အမွားကို သေဘာေပါက္သြားပါတယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းေလးကေန တဆင္႔ ေျပာျပခ်င္တာက လူေတြမွာဆိုရင္လည္း တခါတေလ အဲ႔ဒီလို အေတြးေတြ ရွိတတ္ၾကစျမဲပါ။ ငါတစ္ေယာက္တည္း သာဆိုရင္၊ ငါ႔စိတ္နဲ႔ ငါသာဆိုရင္ ဒီထက္ အျမင္႔ၾကီးေရာက္ေအာင္၊ ဒီထက္ ပိုေကာင္းတဲ႔ ေနရာ ေရာက္ေအာင္ ငါသြားႏိုင္ရက္သားနဲ႔ ေနာက္က ငါ႔ကို ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႔ မိသားစုဆိုရွိေနလို႔ ပိုျမင္႔တဲ႔ေနရာကို မေရာက္ႏိုင္တာပဲ ဆိုျပီး ထင္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ တကယ္က ဒါဟာ နားလည္မႈလြဲေနတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ စြန္ကို အျမင္႔မွာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ရွိႏိုင္ေအာင္လုပ္ထားေပးတဲ႔ စြန္ၾကိဳးလိုပဲ မိသားစုဆိုတာကလည္း မိမိတို႔ဘဝကို ပိုျပီး ေကာင္းမြန္တဲ႔၊ ပိုျပီး လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရတဲ႔ အေနအထားကိုေရာက္ဖို႔ အေထာက္အကူျပဳေပးထားတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။ သူတို႔က မိမိတို႔ဘဝကို ခ်ည္ေႏွာင္ထားတာမဟုတ္ဘဲ အေထာက္အပံ႔အျဖစ္ ရွိေနေပးတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘယ္ေတာ႔မွ လြယ္လြယ္ကူကူ လႊတ္မခ်ပဲ တန္ဖိုးထားတတ္ေစဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါရေစ။
Ref: The Kite without a thread
Jong Kin (ရိုးရာေလး)