လူတိုင္း အေတြးအျမင္မတူႏိုင္တာမို႔ သူတစ္ပါးရဲ႕ စိတ္ကူး နဲ႔ အျမင္ကိုေလးစားစိတ္ထားေပးပါ

တစ္ခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ မ်က္စိကန္းေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ရြာမွာ မီးေတြလည္း ေသခ်ာမရွိေသးေတာ႔ သူက မျမင္ရေပမယ္႔လည္း ညဖက္အျပင္ထြက္တိုင္း မီးအိမ္ေလး ကိုင္ျပီး အျပင္ထြက္ေလ႔ရွိတယ္။

တစ္ညမွာေတာ႔သူက ညစာထြက္စားျပီး မီးအိမ္ေလး ကိုင္ျပီး အိမ္ျပန္လာတာေပါ႔။ လမ္းမွာ ခရီးသြားအုပ္စု တစ္စုနဲ႔ ေတြ႔ပါသတဲ႔။ အဲ႔ဒီလူေတြက သူ႕ကို မ်က္စိမျမင္တာ သိသြားၾကျပီး မီးအိမ္ၾကီး ကိုင္လာေတာ႔ သူ႕ကို ဝိုင္းျပီး ေဝဖန္ၾက စေနာက္ၾကေတာ႔တာေပါ႔။ မ်က္စိလည္း မျမင္ရဘဲနဲ႔ဘာလို႔ မီးအိမ္ကိုင္လာရသလဲဆိုျပီးေတာ႔လည္း ဝိုင္းျပီး စပ္စုၾကေတာ႔တာေပါ႔။

အဲ႔ဒီမွာ မ်က္မျမင္တဲ႔သူက အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။ သူက ကံမေကာင္းလို႔ မ်က္စိမျမင္ေပမယ္႔လည္း မ်က္စိျမင္တဲ႔ သူေတြ  ျမင္ရေအာင္ မီးအိမ္ေလး သယ္သြားရတာ ျဖစ္တယ္။ မဟုတ္ရင္ ေမွာင္ေနတဲ႔အတြက္ မျမင္ရဘဲ မ်က္စိမျမင္ရတဲ႔ သူ႕ကို တြန္းတိုက္သြားမွာစိုးလို႔ သူမျမင္ရေပမဲ႔ ျမင္ေနရသူေတြအတြက္ အလင္းေရာင္ရေအာင္ ညဖက္ဆို မီးအိမ္သယ္ျပီး အျပင္ထြက္တာပါလို႔ သူက ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ စိတ္ကူးေကာင္းေလးလို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။ အျဖစ္မွန္ကို သိသြားတဲ႔ အခါမွာေတာ႔ သူ႕ကို ေလွာင္ေျပာင္မိတဲ႔အတြက္ ခရီးသြားအုပ္စု ျပန္ျပီးေတာင္းပန္လုိက္ပါတယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းေလးကေနတဆင္႔ ေျပာျပခ်င္တာကေတာ႔ သူတစ္ပါးကို တစ္ဖက္သက္ လြယ္လြယ္ကူကူမေဝဖန္ဖို႔ပါ။ သူ႔မွာလည္း သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔စိတ္ကူးနဲ႔သူ ရွိေနႏိုင္တာမို႔ သူတပါးရဲ႕ အျမင္နဲ႔ အေတြးအေခၚကို ေလးေလးစားစား ဂရုစိုက္ေပးဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ္႔ဖက္က ရယ္စရာ ဟာသ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ေနႏိုင္ေပမယ္႔ တစ္ဖက္လူအတြက္က လိုအပ္လို႔ုလုပ္တဲ႔ အရာ ျဖစ္ေနႏိုင္တာေၾကာင္႔ လြယ္လြယ္ကူကူ တဖက္သက္ အကဲမျဖတ္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါရေစ။

Ref: A Man with a Lamp

Jong Kin (ရိုးရာေလး)