ဖြန့်ကျက်တွေးခြင်းဆိုတာကတော့ ပြဿနာတစ်ခုကိုဖြေရှင်းတဲ့အခါမှာ ဖြစ်စေ၊ တစ်ခုခုကို ဖန်တီးတဲ့ အခါမှာဖြစ်စေ သာမန် ရှေးရိုးလမ်းစဉ်တွေအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ တခြား ရှုထောင့်တွေကနေ ဖြန့်ကျက်တွေးတောပြီး လိုရာရောက်အောင် သွားရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကံကြမ္မာ ဆိုတာကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ရရင် ”မိမိပြုလိုက်တဲ့ အကျိုးတရားတွေကို အခြေခံပြီး အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အကြောင်းတရား” လို့ ဖွင့်ဆိုလို့ ရမယ်ထင်ပါတယ်။ ဘာတွေပြုလိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမှာလဲ။ ယေဘုယျအားဖြင့် ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာ ဖြစ်မယ်၊ ဆိုးတာလုပ်ရင် ဆိုးတာဖြစ်မယ်။…
“လူတွေက သည်းခံပေးတာများရင် ခေါင်းပေါ်တက်ထိုင်ချင်ကြတယ်” “သူငယ်ချင်းမို့လို့သာ သည်းခံနေတာ ဒီထက် ပိုဆိုးလာရင်တော့ သည်းမခံတော့ဘူး” “ကလေးတွေရဲ့ မျက်နှာကြောင့်သာ သည်းခံပေါင်းတာ နို့မို့ဆိုရင် ကွာရှင်းလိုက်တာကြာပြီ” ဒီလိုစကားမျိုးတွေက ကိုယ်တိုင်သော်လည်းကောင်း ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်းကောင်း တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ကြားဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်။ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းနဲ့…
ပေါ်ပင်ဆိုတဲ့ စကားလုံးက လူတော်တော်များများ နားရည်ဝပြီးသားပါ။ ဒါက အသံထွက်ယူပြီး မွေးစားထားတဲ့စကားလုံးဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာစကားလုံးတော့ မဟုတ်ဘဲ popping ဆိုတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားလုံးက လာတာပါ။ ဂတ်စ်ပါတဲ့ အရည်ထဲမှာ လေပူဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်လာလိုက်၊ ပေါက်သွားလိုက်ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုးက popping…
တစ်နံနက်ခင်းမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းကျောင်းဆရာလေးတို့ ဆုံနေကြလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ဆုံဖြစ်ကြပါတယ်။ ကျောင်းပိတ်တဲ့ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်တာကြောင့် အချိန်လည်းရတာနဲ့ပဲ
“သာကေတနဲ့ ပုဇွန်တောင်ကိုချိတ်ဆက်ပေးထားတဲ့ သာကေတ(ဒေါပုံ) တံတားအသစ်ကြီး ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်သလဲဗျာ…လမ်းမကြီးကိုဖြောင့်လို့ ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်းနဲ့ အရင်ကလိုမျိုး ကားလမ်းပိတ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မရှိတော့ဘူးနော်” ဒီစကားတွေကို ကျွန်တော်တို့ အပြင်လောကမှာရော ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် စတဲ့ ဆိုရှယ်မီဒီယာတွေမှာရော မကြာခဏဆိုသလို ကြားနေရပါတယ်။ ပြောနေကြသလိုပဲ…
လူဝင်စား ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးကြမယ်ဆို တမလွန်ဘဝ ရှိ မရှိ ဆိုတဲ့ ပြဿနာက စတင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အတိတ်ဘဝဆိုတာ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပါသလား တမလွန် ဘဝ ဆိုသည်ကကော သေလွန်ပြီးနောက်မှာ ရှိနေလိမ့်မလား
မတောင်းပန်တတ်ခဲ့ဘူး။ ဟုတ်ပါတယ် … ကျွန်မဘယ်တုန်းကမှ မတောင်းပန်ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တဲ့အမှားတွေ၊ သိသိလျက်နဲ့ မှားမိခဲ့တာတွေအတွက် တစ်ဘက်လူကို ကျွန်မ မတောင်းပန်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မအမေက ကျွန်မ မကြာခဏ အပြင်ထွက်တတ်တာကို မကြိုက်ပါဘူး။ အလုပ်ကိစ္စဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောင်းကိစ္စဖြစ်ဖြစ်၊ အဆိုးဆုံးကတော့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့…
လောကကြီးကိုကြည့်လိုက်ပါ။ အရာရာဟာ ပကတိဖြစ်တည်နေကြတာမဟုတ်ဘဲ အားလုံးသောအရာတွေက
“ငွေစက္ကူ ပြုတ်ကျရင် ပြန်ကောက်လိုက်လို့ရပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျတာက ပြန်ကောက်ဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး”။ အရမ်းမှန်တဲ့ စာသားလေးပါ။ ဘဝမှာ ကြိုးစား သလောက် အရာမထင်တဲ့အခါ ခြေကုန်လက်ပမ်းကျ သွားမိတာတွေ ရှိသလို ခုလို ခေတ်ကြီးထဲမှာက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် ထိုင်သုံးနေရင်းတောင်…