လူသားတွေမတိုင်မီက ဒိုင်နိုဆောတွေ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့ကြတယ်။ ကမ္ဘာကြီး မရှိခင်ကတော့ ကြီးမားတဲ့ဓာတ်ငွေ့တိမ်တိုက်တွေရယ်၊ လေထုထဲမျောနေတဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေရယ်သာ စကြဝဠာထဲမှာရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ မတိုင်ခင်ကရော…
တစ်ခါက ရွာတစ်ရွာမှာ ဂျွန်နဲ့ စတီဖင် အမည်ရှိတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရှိကြတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် မြို့ပေါ်ကိုသွားဖို့ အကြောင်းအရင်းတစ်ခုပေါ်လာပါတယ်။
လေ့လာမှုတွေအရ ၂၀၁၉ ကနေ ၂၀၂၂ ဟာ ပုံမှန်ထက်လွန်ကဲတဲ့ အပူချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းရမယ့်နှစ်တွေဖြစ်တယ်လို့ဆိုထားပါတယ်။ ဒီလေ့လာမှုက ပျမ်းမျှအပူချိန် ခန့်မှန်းခြင်းအတွက်
သတင်းကောင်းပဲဗျာ။ လပေါင်းများစွာ online ကအလုပ်လျောက်၊ အင်တာဗျူးတွေဖြေ လိုက်ရတာ နောက်ဆုံးတော့ အလုပ်ရပြီး အလုပ်အသစ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရပါပြီ။ နောက်တစ်ပတ်အတွင်း
မြို့တစ်မြို့ရဲ့ အလယ်မှာ ကျောက်ရုပ်ထုကြီးတစ်ခုကို ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တည်ဆောက်ထားပါတယ်။ ကမ္ဘာအနှံ့က ခရီးသွားဧည့်သည်တွေဟာ ဒီမြို့ကိုရောက်တာနဲ့
လူတွေပြောလေ့ရှိတဲ့စကား ”ကောင်းကင်ကနေ ရွှေမိုး ငွေမိုးရွာတယ်” ဆိုတာမျိုးဟာ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ်သာရှိနေတာဖြစ်ပြီး တကယ့်လက်တွေ့ဘဝမှာတော့ အနာဂတ်ကောင်းစားရေးအတွက် သေလုမြောပါး ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်နေကြရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သင်ကသာ ဒီဂြိုလ် ၂ လုံးပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်
တော်မီ နဲ့ ဂျင်မ်ဆိုတဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ဟာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ အရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ် ရာထူးအတူတူ၊ လစာအတူတူနဲ့ လုပ်ကိုင်ကြပါတယ်။ သုံးနှစ်လောက်အကြာမှာတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့ မန်နေဂျာဖြစ်သူက နှစ်ယောက်ထဲမှာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တော်မီကို
ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲပြောင်းပြောင်း ဂျင်းဘောင်းဘီ၊ ဂျင်းအကျီ၊ ဂျင်းဂျတ်ကတ်တွေကတော့ ဟိုးအရင်ခေတ်ထဲကနေ အခုခေတ်ထိ မပြောင်းလဲဘဲ ခေတ်ရေစီးထဲမှာ မျောပါနေစမြဲပါပဲ။ အထူးသဖြင့် ဂျင်းဘောင်းဘီတွေက ယောင်္ကျား၊ မိန်းမ၊ အသက်အရွယ်မရွေး
ကျွန်တော်တို့ သေပြီးတဲ့နောက် ဘာတွေဆက်ဖြစ်သွားမှာလဲ…သေဆုံးခြင်းဆိုတာဘာလဲ…ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအသက်ရှုခြင်းအပြီးမှာ
ကျွန်တော် အဖေ့ကို မုန်းတယ်။ ကျွန်တော် လူကြားထဲမှာ သူ့ကို အဖေလို့ မခေါ်ချင်ဘူး။ ကျွန်တော်ရှက်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့